مشکلات بوئینگ عمیق تر می شود زیرا گزارش مشکلات مربوط به قرارداد موشک ماه ناسا را شناسایی می کند
این توصیه سرمایه گذاری نیست. نویسنده در هیچ یک از سهام ذکر شده هیچ سمتی ندارد. Wccftech.com یک خط مشی اخلاقی و افشای اطلاعات دارد.
در حالی که ناسا و بوئینگ به کار بر روی تجزیه و تحلیل دادههای فضاپیمای استارلاینر دومی به امید بازگشت ایمن خدمه به زمین ادامه میدهند، گزارشی از دفتر بازرس کل ناسا (OIG) رنگی به کار این دو فضاپیما بر روی زمین ارائه کرده است. سیستم پرتاب فضایی (SLS). اولین نسل SLS در نوامبر 2022 با کشتی Orion به ماه پرتاب شد و ناسا قصد دارد موشک قدرتمندتری را در سال 2028 به عنوان بخشی از ماموریت Artemis IV پرتاب کند.
با این حال، OIG هشدار می دهد که ممکن است این ماموریت به دلیل مشکلات مهم تولید و مدیریت پروژه با بوئینگ به عنوان بخشی از چهار توصیه آن به تعویق بیفتد – سه مورد از آنها را ناسا با وعده اجرای آنها در سال جاری پذیرفته است. گزارش OIG به دنبال آن است که مدیر عامل جدید بوئینگ این نقش را بر عهده گرفته و دفتر خود را به سیاتل منتقل کرده تا فرآیندهای تولید و تولید غول هوافضا را بهتر درک کند.
مدیریت کیفیت بوئینگ، ضمانتهای تمبر، آموزش ناکافی نیروی کار و نظارت بر پروژه توسط NASA OIG – ناسا اطمینان میدهد که اصلاحات امسال اجرا خواهند شد
گزارش OIG موشک SLS Block 1B را پوشش می دهد که ظرفیت بارگیری سیستم SLS را از 27 تن فعلی به 38 تن افزایش می دهد. بخش کلیدی این ارتقاء، مرحله فوقانی اکتشاف (EUS) است که دومین مرحله مسئول ارسال Orion و سایر محموله ها به ماه است.
در ارزیابی خود، OIG نشان می دهد که مدیریت کیفیت ضعیف در تاسیسات Michoud بوئینگ منجر به تاخیرهای قابل توجهی در تکمیل EUS شده است. اینها عبارتند از «بقایای جسم خارجی در مخزن سوخت هیدروژن مایع SLS Core Stage 2 شناسایی شد»، از جمله براده های فلزی و تفلون. این مسائل، همراه با موارد دیگر، آژانس مدیریت قرارداد دفاعی (DCMA) را که با ناسا برای نظارت بر پیمانکار همکاری می کند، وادار کرده است که در مجموع 71 درخواست اقدام اصلاحی سطح 1 و سطح 2 (CAR) به بوئینگ صادر کند که از این تعداد 24 مورد اتومبیلهای سطح 2 بودند که جدیتر بودند.
ناسا همچنین از افسر ارشد ایمنی مراحل خود درخواست کرد تا یک پیشنویس جدیتر سطح III CAR بنویسد تا یافتههای 20 CAR Is و II را برای ضمانتنامههای سطح تمبر صادر شده برای بوئینگ بین ژانویه 2022 و آوریل 2023 ترکیب کند. ضمانت تمبر تعهدی را فراهم میکند. به آژانسی که پیمانکار آن تمام دستورالعملهای کاری را انجام داده است و خودروهای سطح III معمولاً ابتدا پیشنویسی را قبل از ارسال درخواست رسمی مشاهده میکنند.
برخی از نقضهای پرچمگذاریشده تحت این موارد شامل تأیید نادرست «پردازش سختافزار در شرایط محیطی غیرقابل قبول، پذیرفته شده و ارائه مهرهای آسیبدیده به ناسا برای بازرسی» است، OIG.
OIG همچنین به اشتراک میگذارد که به دلیل موقعیت دور از امکانات Michoud و غرامت کم، بوئینگ برای حفظ کارمندان برای کار بر روی سختافزار SLS 1B مشکل دارد. در حالی که مقامات ناسا تاکید کردند که بوئینگ در حال آموزش نیروی کار و ارائه دستورات کاری است، بازرس کل معتقد است که اینها کافی نیستند. یکی از تأخیرهای ناشی از اینها در تکمیل EUS بود که به دلیل جوش های نامناسب روی مخزن اکسیژن مایع، هفت ماه تاخیر داشت.
در حالی که بوئینگ “در حال کار برای ایجاد یک برنامه آموزشی عملی قوی تر، از جمله دستورالعمل های مبتنی بر مدل و نمونه ای از قفسه تجهیزات EUS است که تجهیزات اویونیک و رایانه های پروازی را در خود جای می دهد،” OIG متقاعد نشده است که این تغییرات نتایج سریعی به همراه خواهد داشت، زیرا مشکلات دیگری مانند سفارشات کاری ناکافی را شناسایی می کند که تفسیر آنها برای تکنسین های بی تجربه دشوار است.
این مشکلات و سایر مسائل منجر به افزایش 700 میلیون دلاری هزینه برای توسعه SLS 1B بیش از حدود 5 میلیارد دلاری که ناسا در دسامبر 2023 ایجاد کرده بود، شده است. یا “سه برابر هزینه توافق شده اولیه 962 میلیون دلار در سال 2017.” ناسا با این ارزیابی مخالف است و با بازرس کل اظهار داشت که با کاهش نیروی کار بوئینگ برای 1B، هزینه ها در عوض کاهش می یابد.
این تأخیرها از عوامل متعددی ناشی میشود، که شامل هدایت وجوه EUS به مرحله اصلی Artemis 1، تغییر تاریخهای مأموریت، مشکلات تولید، مشکلات زنجیره تأمین و حفظ نیروی کار EUS است. OIG بیان می کند که “بوئینگ به طور متوسط 26 میلیون دلار در ماه برای نیروی کار، پیمانکاران و هزینه های مربوط به EUS خود هزینه می کند” بین فوریه و اوت 2023 و انتظار دارد این هزینه تا زمانی که EUS به ناسا تحویل داده شود ادامه یابد. در سال 2027. می افزاید که مقامات ناسا معتقدند که “بسیاری از چالش های زنجیره تامین به دلیل مذاکرات دیرهنگام بوئینگ و قراردادهای قراردادی با تامین کنندگان آن تشدید شد..”
مشکلات باقیماندهای که به تأخیر EUS منجر شده است شامل تصمیم ناسا برای اجتناب از ایجاد یک خط پایه هزینه تا دسامبر 2023 است. تصمیمی که آژانس معتقد است «براساس درسهای آموخته شده از چالشهای برآورد هزینه با SLS Block 1 بوده است». علاوه بر این، سیستم مدیریت ارزش کسب شده بوئینگ (EVMS)، نرم افزار آن که برای نظارت بر هزینه و زمانبندی استفاده میشود، بر قرارداد Stages ناسا با بوئینگ تأثیر گذاشته است که شامل مشاهده هزینه، زمانبندی و نیاز به منابع برای کارهای باقیمانده قرارداد میشود. /em>.”
این سیستم همچنین در پنتاگون با مشکل مواجه شده است، زیرا از سال 2020 در وضعیت نامطلوب قرار داشته است. برخی از مشکلاتی که DCMA شناسایی کرده است عبارتند از “نقص در شناسایی ذخایر مدیریتی، حفظ برآوردها در زمان تکمیل، و حفظ پایه” و به عنوان بخشی از کار خود تحت درخواست های CAR II و CAR III، بوئینگ تخمین می زند که طبق OIG کار تا اواخر سال 2024 به پایان خواهد رسید.
این مسائل باعث شد OIG چهار توصیه به ناسا صادر کند. آنها در حال توسعه یک سیستم مدیریت کیفیت منطبق با استانداردهای مربوطه هستند، بوئینگ را به دلیل عدم انطباق با کنترل کیفیت جریمه مالی می کنند، تجزیه و تحلیل بیش از حد هزینه را برای عملکرد قرارداد بوئینگ انجام می دهند و با DCMA برای “اطمینان از رعایت قرارداد” همکاری می کنند. با الزامات EVMS.
از این میان، ناسا با توصیه های اول، سوم و چهارم موافقت کرده است. تخمین زده می شود که آنها تا ژوئیه 2025، دسامبر 2024 و اکتبر 2024 تکمیل شوند. با این حال، توصیه دوم، یعنی مجازات های مالی “خارج از محدوده قرارداد” است، آژانس فضایی را حفظ می کند. به گفته ناسا، “در حال حاضر مقاماتی در قرارداد وجود دارد، مانند مقررات مربوط به هزینه جایزه، که پیامدهای مالی را برای عدم رعایت استانداردهای کنترل کیفیت ممکن می سازد.”